Geef extra geld uit aan onderwijs en infrastructuur

(RTLZ) – Bij de overheid stromen de miljarden binnen, maar burgers voelen dat herstel nauwelijk. Wat is wijsheid: uitgeven of aflossen op de staatsschuld? Het ING Economisch bureau vroeg het elf Nederlandse topeconomen.

De uitkomsten zijn verwerkt in een ‘economenkompas voor de overheidsfinanciën’. De economen geven onder andere antwoord op de vraag hoe de overheid verantwoord haar geld uit kan geven en dat luidt: meer investeringen.

‘Meer investeren in plaats van consumeren’
Zo zegt Sylvester Eijffinger: “De Nederlandse overheid consumeert te veel en investeert te weinig”. Vooral aan lange termijn investeringen zou het schorten, met name op het gebied van onderwijs, omscholing, digitale infrastructuur, mobiliteitsinfrastructuur en de energietransitie.

Investeren in met name menselijk kapitaal verdient zich volgens de economen terug. Mensen worden dan productiever, slimmer, gaan meer verdienen en dat is weer goed voor de belastinginkomsten. Maar zo zegt Roel Beetsma in het rapport: ““Als kenniseconomie investeren we veel te weinig in onderwijs.”

Bij BNR Nieuwsradio hadden we deze week een discussie over de BTW in het programma Ask me anything, luister hier.

Geplaatst in belasting, macroeconomie, Media, Nederland, politiek, Sylvester | Reacties uitgeschakeld voor Geef extra geld uit aan onderwijs en infrastructuur

We zijn niet hard op weg naar een volgende crisis

(universonline) – De economie draait op voile toeren en het geld klotst weer tegen de plinten, lezen we in alle kranten. Waar moeten we naartoe met onze overschotten? Onze enige echte topeconoom Sylvester Eijffinger vindt dat de overheid niet op de centen moet zitten.

1. Allereerst moet gezegd dat u wederom het gelijk aan uw zijde had. Reeds Vijf kentekenvoordat GroenLinks aan tafel kwam in de formatieonderhandelingen, voorspelde u in Univers dat deze partij zou afhaken en dat ChristenUnie de plaats zou innemen.

“Ik weet wel hoe de bazen lopen in Den Haag. Dit gaat wel lukken met ChristenUnie. Het is een kleine meerderheid, maar bedenk dat ze altijd nog kunnen rekenen op de steun van de SGP.”

2. Na een jarenlange crisis gaat het opeens weer heel goed met de economie, als we de berichten mogen geloven. Mag het volgende kabinet cadeautjes uitdelen?

“Ik ben niet voor cadeautjes. maar de overheid moet absoluut investeren. De lerarensalarissen moeten echt omhoog. Als je ziet hoe vaak die tot tien uur ’s avonds nog bezig moeten zijn met nakijkwerk, ik geef het je te doen. En er moet geïnvesteerd worden in wat ik ‘de nieuwe werkelijkheid’ noem. Ik heb het vaker gezegd: over een jaar of vijf à tien leven we in een digitale werkelijkheid en nemen artificial intelligence en robots het werk over dat nu door universitair geschoolden wordt gedaan. Wat gaan zij dan doen? Daar moeten we nu mee aan de slag.”

3. Ik leerde tijdens de lessen economie: uitgeven en de economie stimuleren in slechte tijden en dan bezuinigen in goede tijden. Is dat niet beter?

“Daarbij hoort dan vaak het verhaal dat de inflatie op twee procent gehouden moet worden. Ik snap niet waarom je dat kunstmatig zou doen en het is ook onzin. We moeten juist nog verder vooruit kijken en investeren in de nieuwe economie, daar plukken we in de toekomst de vruchten van.”

4. Gezien de rooskleurige situatie, heeft het laatste kabinet VVD-PvdA dan toch iets goed gedaan, ondanks de bezuinigingen waarover zo veel werd geklaagd?Vijf kenteken

“De opleving in de economie heeft niet of nauwelijks te maken met onze binnenlandse politiek De internationale economie en dan vooral die van Duitsland, daar is de groei vooral aan te danken.”

5. Er zijn ook wetenschappers die waarschuwen dat we eigenlijk alweer in de overdrive zitten en hard op weg zijn naar een nieuwe crisis.

“Ach, nee joh, wie zeggen dat dan? Ewald Engelen? Hij is geen econoom maar permitteert zich wel uitspraken. Wij zijn niet hard op weg naar een volgende crisis. Onze banken zijn grotendeels gesaneerd, slechte leningen zijn afgeschreven en ook onze pensioenfondsen zijn uitermate stabiel vergeleken met andere landen. Zeker, de huidige generatie krijgt iets minder pensioen dan de vorige, maar dat komt simpelweg door het demografische gegeven van de vergrijzing. Daar valt weinig aan te doen.”

(Zie hier de pdf en hier de jpg)

Geplaatst in business administration, kredietcrisis, macroeconomie, Nederland, overheden, politiek, Sylvester, Vijf van Eijff | Reacties uitgeschakeld voor We zijn niet hard op weg naar een volgende crisis

Geringe stijging consumentenprijzen lokt andere kijk op inflatie uit

(Vandaag in het FD een artikel van Jule Hinrichs, hierbij enkele fragmenten)

(FD) – Al zeventien kwartalen vertoont de economie van de eurozone groei. Toch blijft de inflatie hangen op een laag niveau. Het ruime geldbeleid van de Europese Centrale Bank sorteert nog niet het gewenste effect: de inflatie terugbrengen naar de doelstelling van iets onder de 2%. Vraag is dan of centrale banken niet een breder inflatiebegrip zouden moeten hanteren. De ECB richt zich alleen op de index van de consumentenprijzen.

De Tilburgse hoogleraar Sylvester Eijffinger zegt dat de vraag naar het relevante inflatiebegrip ‘van alle tijden’ is. Er zijn volgens Eijffinger eigenlijk drie criteria: de consumentenprijsindex, de kerninflatie waarbij de vaak sterk fluctuerende prijzen van voeding en olie buiten beschouwing blijven, en de prijzen van beleggingen en huizen: ‘Als de prijzen van aandelen en woningen sterk stijgen heeft dat vermogenseffecten die weer doorwerken in de consumptie. Dat kun je dus niet negeren. Ik zou zeggen: kijk naar alle drie de criteria.’

Eijffinger noemt in dit verband ook de energietransitie die er volgens hem toe leidt dat de olieprijzen langduriger dalen. Daarom noemt hij het ‘tijdsbepaald’ wat de beste doelstelling voor de inflatie is. ‘Je hebt in sommige periodes misschien een hogere of lagere doelstelling nodig. Onder Jean-Claude Trichet, de vorige president van de ECB, zat de ECB steeds iets boven de norm van 2%, nu zitten we er steeds iets onder. Ik vind dat binnen de ECB de discussie moet gaan over de vraag of de prijsstabiliteit nog aan die 2% moet worden gekoppeld. Mario Draghi, de huidige ECB-president, blokkeert dat.’

Geen computermodel
Volgens Eijffinger moet er steeds worden afgewogen. Hij zegt dat soms de stijgende prijzen van beleggingen het zwaarste moeten wegen en in een andere fase de kerninflatie. ‘Centraal bankieren is geen wetenschap’, zegt Eijffinger, ‘het is een kunst. Je kunt op het monetaire beleid geen computermodel loslaten. Dan zou je geen centrale bankiers nodig hebben. Je moet telkens een inschatting maken.’

(Hier vindt u de link naar het artikel op de FD-website, dit is de pdf van het artikel)

Geplaatst in Sylvester | Reacties uitgeschakeld voor Geringe stijging consumentenprijzen lokt andere kijk op inflatie uit

Datawetenschap en kunstmatige intelligentie nodig in academische curricula

(Asset Tilburg) – Join the next Food for Thought session on September 12! The first interview of the new academic year will be done with our own prof. dr. Sylvester Eijffinger, visiting professor at Harvard University and President of Tilburg University Society. The interview will be in English and participation is free. No registration is required, you can just go to the Food for Thought page, press ‘Going’ and be there. Food for Thought is an event organized every few months by study association Asset. The event is open to all employees and students of Tilburg University, who are willing to join.

(Hier vindt u meer over Big Data en Articial Intelligence in een eerdere post en een recent artikel in het FD).

Geplaatst in Asset Magazine, onderwijs, studenten, Sylvester, Tilburg University | Reacties uitgeschakeld voor Datawetenschap en kunstmatige intelligentie nodig in academische curricula

¿Quién será el Alexander Hamilton de Europa?

Mijn Project Syndicate artikel ‘Who Will Be Europe’s Alexander Hamilton?’ is gepubliceerd op de Spaanstalige website van het World Economic Forum.

Zie hier de link naar de website van World Economic Forum
Zie hier de link naar de publicatie bij Project Syndidate
Zie hier de link naar de post op mijn weblog

Geplaatst in Sylvester | Reacties uitgeschakeld voor ¿Quién será el Alexander Hamilton de Europa?

Komt er nu eindelijk een vlaktaks?

(Hierbij mijn commentaar op het bericht van RTL over de kabinetsformatie en het aankomende regeerakkoord).

Het belastingstelsel moet nu eindelijk worden aangepakt, want zelfs de belastingdienst snapt het niet meer. Laten we nu eindelijk naar een vlaktaks gaan: gewoon kraakhelder voor iedereen 35 procent. Een drastische vereenvoudiging van de inkomstenbelasting dient niet alleen de eenvoud, maar levert ook banen op.

Een sociale vlaktaks van ongeveer 35 procent kent veel voordelen. Voor iedereen geldt hetzelfde belastingtarief, ook ten aanzien van de aftrekposten. De overheid beïnvloedt niet langer de keuzes in een gezin via de belastingtarieven, bijvoorbeeld ten aanzien van de vraag wie hoeveel uren werkt. Ook worden gezinnen verlost van een ingewikkelde discussie over het verplaatsen van aftrekposten in de loop van de tijd en het schuiven met aftrekposten tussen gezinsleden.

Het belastingsysteem wordt ook veel eenvoudiger. De belastingheffing in Nederland is inmiddels zo complex dat velen het overzicht kwijt zijn. Het is bovendien maar zeer de vraag of fiscale prikkels wel effectief zijn, omdat het overgrote deel van de Nederlanders zich daar helemaal niet bewust van is.

Belangrijk is het voorstel ook voor de huidige discussie over te hoge schulden. Een vlak tarief voor arbeid leidt tot een gezondere financieringsstructuur van hypotheken en bedrijven, omdat meer lenen dan nodig niet langer fiscaal wordt aangemoedigd. Dat helpt de woningmarkt vlot te trekken.

Lees ook hier bij MeJudice

Geplaatst in arbeidsmarkt, belasting, huizenmarkt, macroeconomie, Media, Nederland, politiek | Reacties uitgeschakeld voor Komt er nu eindelijk een vlaktaks?

Who Will Be Europe’s Alexander Hamilton?

(Hierbij een herhaling van mijn column van 8 augustus)

Not too long ago, the European Central Bank’s actions were usually met with cheers. But more recently, the ECB has drawn criticism from not just bankers and economists, but also citizens and politicians.

With returns on fixed-income investments decreasing, investors are being forced into equity investments, which have become riskier and more expensive, owing to increased uncertainty about financial and economic stability. That uncertainty reflects the fact that the ECB’s extremely low interest rates are serving to prevent desperately needed structural reforms in eurozone countries with high deficits and debt.

The big question now is whether the ECB’s current monetary policies are doing more harm than good. The ECB’s official aim is to reach an inflation target of close to 2%. But despite massive liquidity injections, the eurozone’s inflation rate has fallen, indicating that there is insufficient demand in the real economy. Indeed, demand is stagnating because many companies cannot make investments until they have reduced their debts.

The big question now is whether the ECB’s current monetary policies are doing more harm than good. The ECB’s official aim is to reach an inflation target of close to 2%. But despite massive liquidity injections, the eurozone’s inflation rate has fallen, indicating that there is insufficient demand in the real economy. Indeed, demand is stagnating because many companies cannot make investments until they have reduced their debts.

Moreover, eurozone countries are feeling the effects of falling oil prices and slower Chinese growth – two factors on which the ECB’s low interest rates have little bearing. Central banks can break an inflationary cycle by raising interest rates and creating a liquidity squeeze; but they cannot generate inflation through low interest rates alone. In other words, the ECB can step on the gas pedal, but if the clutch does not work, the car will not move; it will just create a lot of noise.

Accordingly, responsibility for ensuring Europe’s economic recovery rests with national governments. The ECB has pulled the eurozone’s proverbial chestnuts out of the financial fire. But in doing so, it has felt the hot breath of financial institutions, which had previously abstained from contradicting ECB President Mario Draghi’s policies, at least in public.

The ECB should, of course, maintain supportive monetary policies. But stronger eurozone countries such as Germany, Finland, and the Netherlands must now play the role of pioneer. To this end, the Eurogroup of eurozone finance ministers, headed by Jeroen Dijsselbloem of the Netherlands, should set the agenda. The European Commission should provide it with whatever help it needs through the so-called Six-Pack powers. And stronger eurozone countries should go beyond monitoring the Stability and Growth Pact to also enact sound stimulus packages and tax reforms.

The European Commission’s “Juncker Plan” for boosting investment should have involved a trade-off between France and Germany, whereby the former would pursue structural reforms and the latter stimulus, with supplementary investments by the European Investment Bank. But the Juncker Plan has not gotten off the ground, and the eurozone has reached a stalemate, which is where it will remain until countries such as France and Italy feel more pressure to implement domestic reforms. Barring such reforms, Germany and the Netherlands will be unable to run modest budget deficits or encourage more domestic investment in infrastructure and research and development.

What is needed is a new presidium within the Eurogroup, comprising the French and German finance ministers, Draghi, ECB Vice President Vítor Constâncio, and representatives from the European Commission, including its president, Jean-Claude Juncker. Such a presidium would vastly improve coordination among the Eurogroup, the ECB, and the European Commission on stimulus and structural-reform measures and future interest-rate hikes. Ultimately, an informal presidium could also lay the groundwork for establishing a European finance ministry and fiscal union, if citizens and politicians prove open to that possibility.

As former ECB President Jean-Claude Trichet has long argued, the eurozone cannot function without a fiscal union. But to make that leap, Europe will need its own Alexander Hamilton – the United States’ powerful first Secretary of the Treasury.

After all, a fiscal union is not just a mechanism for sharing existing and new debt. It must also establish the conditions for fiscal policymaking at the national level, through balanced-budget rules and other measures. Just as Hamilton’s reforms shifted power from American states to the US federal government, eurozone countries would have to cede some degree of national sovereignty.
To be sure, such a shift in power would be momentous. But, at the end of the day, a fiscal union is the only viable solution to the eurozone’s structural problems. The Stability and Growth Pact is a second-best solution that will leave Europe stumbling from crisis to crisis.

History has shown that, to establish the euro, European policymakers first had to work together to align national policies and incentives within the European Monetary System. A new presidium within the Eurogroup could do the same for a fiscal union today.

But who will be Europe’s Hamilton? Right now, all eyes are on the most prominent leader currently calling for the establishment of a fiscal union and a eurozone finance minister: French President Emmanuel Macron.

Geplaatst in Centrale banken, ECB, EU, euro, Europese Commissie, internationale economie, macroeconomie, politiek, Project Syndicate, Sylvester | Reacties uitgeschakeld voor Who Will Be Europe’s Alexander Hamilton?

Harvard aan de Rijn?

(Uit het interview universonline van vandaag)

Moet Nederland investeren in een absolute topuniversiteit of genoegen nemen met de subtop? Die discussie laaide afgelopen weken weer op. Sylvester Eijffinger, topeconoom aan Tilburg University, ziet de komst van een topuniversiteit niet gebeuren: “Daar hebben we in Nederland de cultuur niet voor.”

Eijffinger zegt dat een universiteit als Harvard om nog een reden niet haalbaar is in Nederland: “Dat komt door de ‘giving back culture’ in Amerika. Vermogende alumni geven zo de helft van hun eigen vermogen aan universiteiten. En neem Silicon Valley, waar Stanford is gehuisvest. Google, Apple, Facebook, ze investeren honderden miljoenen in de universiteit. In Nederland mengt het bedrijfsleven zich veel minder. En de rijke alumni houden hun vinger op de knip.”

“Er valt niet tegen op te boksen”, vervolgt Eijffinger: “Harvard heeft 200 professionele fundraisers. Dat getal is onwerkelijk hoog voor een Nederlandse universiteit. Die mensen nemen elke dag lijsten van alumni door en bellen dan met de vraag: ‘U heeft 20 miljoen. Dat is veel geld. Dat krijgt u nooit allemaal op. Waarom schenk je niet tien miljoen aan Harvard?’ Zo gaat dat.” Eijffinger ziet dat in Nederland een kruidenierscultuur heerst. Bovendien zitten universiteiten vast aan de normen van het maximale ministerssalaris dat een hoogleraar mag verdienen. “Ga dan maar eens concurreren. Zelfs onze topfaculteiten als economie in Tilburg, Data Science in Eindhoven en Natuurkunde in Utrecht, kunnen die hoogleraren niet aantrekken. In Amerika verdienen ze drie keer zoveel,” verzucht Eijffinger.

(Link naar het interview)

Geplaatst in Harvard, Nederland, onderwijs, politiek, Tilburg University | Reacties uitgeschakeld voor Harvard aan de Rijn?