Alleen politici kunnen de Europese economie redden

(universonline) – Alle maatregelen ten spijt groeit de economie in Europa amper. De kritiek op de EU en de ECB wordt steeds luider. Heeft dan niemand een plan B? Hoogleraar financiële economie Sylvester Eijffinger geeft antwoord op vijf vragen.

1. Binnen de EU geldt begrotingsdiscipline als een heilige graal. Hoe belangrijk is het dat landen zich aan dat maximum tekort van 3 % houden?
De afspraken daarover zijn gemaakt in een tijd dat het allemaal beter ging in Europa. Nu zijn we drie recessies verder en is er een andere werkelijkheid Vijf kentekenontstaan. Sinds 2008 kunnen we met bezuinigingen en belastingverhogingen niet langer de structurele tekorten verhelpen. Dat kan alleen nog door de economische groei te laten toenemen. Dus moeten we minder rigide aan de regels vasthouden en vooral werken aan structurele hervormingen.

2. Waarom komen sommige landen – Frankrijk en Italië bijvoorbeeld – er telkens mee weg om zich niet aan de begrotingsregels te houden?
Landen als Frankrijk en Italië worden door het huidige ECB-beleid, met extreem lage rentes tot gevolg, niet gedwongen te hervormen. Die verwijzen nu rustig naar landen als Duitsland en Nederland en stellen dat die ‘rijkere’ landen meer moeten stimuleren. Al wordt in Frankrijk nu dan wel eindelijk werk gemaakt van langere arbeidstijden en hogere pensioenleeftijden. In ieder geval kan de ECB niet nog meer maatregelen nemen; die is feitelijk zelfs haar mandaat al te buiten gegaan door met monetair beleid begrotingspolitiek te voeren. Dus de oplossing moet komen van de politiek.

3. Nederland lijkt het braafste jongetje van de klas: weinig landen houden zich zo keurig aan die eis. Is dat in het huidige tijdsgewricht nog wel verstandig?
Tja, we moeten wel. Iemand zal toch nog een beetje de discipline moeten houden. Duitsland doet dat overigens ook. Maar voor ons is Dijsselbloem ook nog eens voorzitter van de Eurogroep. En noblesse oblige…

4. Is het niet beter om de regeling voor heel de EU te verruimen?
Naar mijn idee is er maar één oplossing. Er moet een presidium worden opgericht met daarin Dijsselbloem, zijn Franse en Duitse collega, Juncker, Draghi en nog een paar financiële kopstukken van de EC en ECB. Zij zouden moeten Vijf kentekenkomen tot een structural compact waarbij aan de ene kant gestimuleerd wordt en aan de andere kant hervormd. Voor elke 50 miljard euro waarmee bijvoorbeeld Duitsland dan de economie zou stimuleren via investeringen in wegen of onderwijs, zou Frankrijk dan voor 50 miljard euro moeten hervormen. De enige oplossing om de structurele tekorten te lijf te gaan, zijn namelijk structurele hervormingen. Daarmee boek je niet binnen een of twee jaar succes, maar wel op de langere termijn.

5. En wat als niemand daar iets voor voelt?
Dan zal de groei laag blijven, wordt er niet gestimuleerd, komen er nog meer bezuinigingen en belastingverhogingen. Waarmee we in een negatieve spiraal terechtkomen die misschien niet tot deflatie maar wel tot een nieuwe recessie kan leiden.

(Zie hier de pdf en hier de jpg)

Dit bericht is geplaatst in belasting, Centrale banken, ECB, EU, euro, internationale economie, macroeconomie, Nederland, politiek, rente, Sylvester, Vijf van Eijff met de tags . Bookmark de permalink.